اسفند ۲۷
بازدید : 122
نظرات : بدون دیدگاه
فرهنگی به نام نوروز

خانواده ها باید با چیدن‌ هفت‌ سین‌ سفره‌ عید، برای‌ یکدیگر هفت‌ سین‌ خوشبختی‌ آرزو کنند که‌ عبارت‌ است‌ از سلامتی، سرافرازی، سربلندی، سرور، سروری، سعادت‌ و سبزبختی.

امروزه‌ بسیاری‌ از خانواده‌ها از این که‌ فرزندانشان‌ به‌ لحاظ‌ فرهنگی‌ از آن ها فاصله‌ گرفته‌ اند شکایت‌ دارند. گرچه‌ لازم‌ است‌ که‌ در پاره‌ای‌ موارد، پدر و مادرها خود را به‌ فرهنگ‌ فرزندان‌ نزدیک‌ کنند تا بتوانند آن ها را درک‌ کنند و هم‌ صحبت‌ و راهنمای‌ خوبی‌ برای‌ آن ها باشند؛ اما بایستی‌ به‌ طور غیرمستقیم‌ بچه‌ها را نیز به‌ فرهنگ‌ والدین‌ و نیز به‌ فرهنگ‌ ملی‌ خود نزدیک‌ کرد. اجرای‌ مراسم‌ گوناگون، برگزاری‌ هرچه‌ باشکوه‌تر آن ها و اهمیت ‌دادن‌ به‌ فلسفه‌ وجودی‌ سنت ها و رسوم‌ به‌ ما این‌ امکان‌ را می ‌دهد که‌ بتوانیم‌ نقش‌ خاص‌ و مهم‌ این‌ آداب‌ را در زندگی‌ برای‌ فرزندانمان‌ روشن‌ کنیم.

 

خانواده ها باید با چیدن‌ هفت‌ سین‌ سفره‌ عید، برای‌ یکدیگر هفت‌ سین‌ خوشبختی‌ آرزو کنند که‌ عبارت‌ است‌ از سلامتی، سرافرازی، سربلندی، سرور، سروری، سعادت‌ و سبزبختی.

 

معمولاً پیش‌ از شروع‌ برگزاری‌ چنین‌ جشن ها و مراسمی، صحبت‌ از افراد مستمند و مستحقی‌ به‌ میان‌ می‌ آید که‌ نمی‌ توانند از عهده‌ مسائل‌ مالی‌ این‌ رسوم‌ و به‌ طور کلی‌ یک‌ زندگی‌ معمولی‌ برآیند. شرکت‌ در جشن هایی‌ که‌ هدف‌ از آن ها کمک‌ به‌ افراد مستحق‌ است‌ مثلاً «جشن‌ عاطفه‌ها» فرصت‌ مناسبی‌ است‌ تا اهمیت‌ و ضرورت‌ کمک‌ به‌ دیگران‌ را برای‌ بچه‌ها توضیح‌ دهیم. لازم‌ است‌ آن ها را با خود به جشن ببریم‌ که‌ از نزدیک‌ مراسم‌ را ببینند. شرکت‌ فرزندان‌ در چنین‌ مجالسی‌ باعث‌ رشد عاطفی‌ و اجتماعی‌ آنها می ‌شود؛ این که‌ به‌ غیر از خود به‌ دیگران‌ هم‌ بیندیشند و روحیه‌ تعاون‌ و همکاری‌ پیدا کنند. به‌ علاوه آن ها با این‌ روش، نسبت‌ به‌ خداوند به‌ خاطر نعمت هایی‌ که‌ به‌ آنها عطا فرموده‌ قدرشناس ‌تر و سپاسگزارتر خواهند شد.

 

حفظ‌ آداب‌ و رسوم‌ برای‌ سلامت‌ روانی‌ و رشد فردی‌ و اجتماعی‌ فرزندان‌ ضروری‌ است؛ به‌ اضافه‌ این که‌ از این‌ طریق‌ ما به‌ حفظ‌ هویت‌ ملی‌ خود نیز کمک‌ می‌ کنیم.

 

والدین‌ خسته‌ و پرکار و پر مشغله‌ ممکن‌ است‌ نتوانند به‌ درستی‌ این‌ گونه‌ مراسم‌ را برگزار کنند و حتی‌ دیده‌ می ‌شود که‌ از دید و بازدیدهای‌ عید نوروز نیز عاجز می‌ مانند و به‌ علت‌ خستگی‌ مفرط‌ ترجیح‌ می ‌دهند به‌ مسافرت‌ بروند یا به‌ گونه‌های‌ دیگر از شرکت‌ در این‌ مراسم‌ بپرهیزند. این‌ شرایط‌ نوعی‌ یادگیری‌ غلط‌ برای‌ فرزندان‌ محسوب‌ می ‌شود و آن ها را با رشد اجتماعی‌ ناکافی‌ و ناقص‌ همراه‌ می‌ سازد؛ زیرا بخش‌ زیادی‌ از رشد اجتماعی‌ فرزندان‌ تابعی‌ از مشاهده‌ و شرکت‌ در مراسم‌ جمعی‌ است. بنابراین‌ حفظ‌ آداب‌ و رسوم‌ برای‌ سلامت‌ روانی‌ و رشد فردی‌ و اجتماعی‌ فرزندان‌ ضروری‌ است؛ به‌ اضافه‌ این که‌ از این‌ طریق‌ ما به‌ حفظ‌ هویت‌ ملی‌ خود نیز کمک‌ می‌ کنیم.

نویسنده این مطلب :

فرزند پرتال

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما