فوریه 22
نویسنده : فاطمه خوش بیانی
بازدید : 458
نظرات : بدون دیدگاه
صبر رفع تشنگی روح

اولین الگوی رفتاری برای کودکان، رفتار والدین هستند. یادمان باشد، بچه ها از کودکی تمام حرف های ما را می شنوند و میفهمند. پس بیشتر به این موضوع توجه کنیم. وقتی روح بچه سیراب باشد آماده صبوری می شود. حالا به هر شکل از صحبت و نصیحت و توجه گرفته تا دادن الگوی عمل خوشبختی […]

اولین الگوی رفتاری برای کودکان، رفتار والدین هستند. یادمان باشد، بچه ها از کودکی تمام حرف های ما را می شنوند و میفهمند. پس بیشتر به این موضوع توجه کنیم.

وقتی روح بچه سیراب باشد آماده صبوری می شود. حالا به هر شکل از صحبت و نصیحت و توجه گرفته تا دادن الگوی عمل خوشبختی بسیاری افراد در گرو موضوع صبر و به تاخیر انداختن لذت است و این موضوع باید توسط پدر و مادر بین ۳ تا ۶ سالگی بطور جدی به کودکان آموزش داده شود.

 

در صورتی که صبر را فرا نگیرند به دو گرفتاری ممکن است دچار شوند. یکی اینکه امروز را به فردا ترجیح می دهند و هیچ کاری برای آینده خود انجام نمی دهند و خوشی های زودگذر باعث بدبختی آن ها در آینده می شود. دیگر این که از ترس از آینده، همه وقت امروز خود را صرف تلاش طاقت فرسا کرده و از امروز خود نیز در حد معقول و بجا لذت نمی برند و همه چیز را برای آینده نگه می دارند.

 

باید به کودکان آموخت که با صبر، پاداش بهتری فرا می رسد و نه اینکه با صبر حق آن ها ضایع شده و همه چیز از دست می رود. گاهی کودکان به هنگام مواجه با یک مشکل، برآشفته و عصبی می شوند و احساسشان را با برخوردهای کلامی و فیزیکی نامناسبی بروز می دهند. در چنین شرایطی به فرزندتان یاد بدهید که با آرامش و بدون فریاد زدن و با استفاده از بیان و رفتار مناسب تری نیزمی تواند احساسش را بروز دهد.

 

برای کسب نتیجه بهتر، توصیه می کنیم آزادی عمل و حق انتخاب به او بدهید، وقتی برای رسیدن به خواسته اش صبر و حوصله نشان داد، با مهربانی تشویقش کنید و بگویید قدردان این رفتار خوب او هستید ولی اگر جیغ و فریاد کرد، به او توجه نکنید و بگوئید این رفتار او را ارزشمند نمی دانید و هرگز پاسخش نخواهید داد.

 

چند راهکار برای آموزش صبر به کودک:

فرصت هایی را برای کودکان خود فراهم کنید که با افراد مختلف و متفاوت معاشرت کنند تا به تفاوتهای میان خود و دیگران پی ببرند. مشکلاتی را که برای کودکانتان به وجود آمده جدی بگیرید و سعی نکنید مشکلات آنها را کوچک جلوه دهید. حمایت عاطفی خود را از آن ها دریغ نکنید و به آنها عکس العملهای مناسب را آموزش دهید.

 

می توان در منزل قبل از خوردن یک غذای لذیذ از کودکان خود بخواهیم با هم دعا کنیم و چند دقیقه ای خوردن غذا را به تاخیر بیندازیم. به نگرش و طرز فکر خود توجه کنید.برای کمک به فرزندانتان باید از تفکرات کلیشه ای و نادرست پرهیز نمایید. در برابر خواسته های کودکتان قدرت “نه” گفتن داشته باشید. آنها باید شرایط را درک و بپذیرند.

 

در رابطه با مسائل و مشکلات موجود در زندگی شخصی (مانند مشکلات مالی، شرایط موقتی پیش آمده و…) با فرزندتان با بیانی قابل درک سخن بگویید. اگر با خواسته او مخالفت کردید، حتماً علت مخالفتتان را بگویید و نظر او را نیز جویا شوید. در برابر پا فشاری های فرزندتان برای خواسته ای غیر منطقی، تغییر عقیده ندهید.

 

 

نویسنده این مطلب :

فرزند پرتال

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما