دی ۲۰
نویسنده : مرتضی حاجی
بازدید : 407
عکس : وحید احمدی - تسنیم
نظرات : بدون دیدگاه
چیدمان غلط کلاس های درس

کلاس‌هایی که دانش آموزان به نحوی نشسته‌اند که انگار فیلم نگاه می‌کنند و دونفری که نشسته‌اند اگر با هم حرف بزنند مزاحم نفر دیگر می شوند، باید از بین برود. این چیدمان می تواند به صورت دایره‌ای و گرد باشد، آن موقع گفتگو به وجود می‌آید. متاسفانه برداشت درستی در ارتباط با وظیفه معلم وجود […]

کلاس‌هایی که دانش آموزان به نحوی نشسته‌اند که انگار فیلم نگاه می‌کنند و دونفری که نشسته‌اند اگر با هم حرف بزنند مزاحم نفر دیگر می شوند، باید از بین برود. این چیدمان می تواند به صورت دایره‌ای و گرد باشد، آن موقع گفتگو به وجود می‌آید. متاسفانه برداشت درستی در ارتباط با وظیفه معلم وجود ندارد و باید پرسیده شود، آیا معلم فردی است که دانش هایی را به دانش آموز منتقل می کند؟

 

یا مربی است که دانش آموز را برای زندگی آینده و در تمامی جهات آن، زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و در ابعاد فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آماده کند؟ تلقی نادرست از وظیفه معلم سبب شده است تا فکر نشود که این آموخته‌ها چه تاثیری در زندگی دانش آموزان دارد.

 

در گذر زمان مقدار زیادی این ضرورت احساس شده و تغییر در مناسبات رفتاری معلم و کلاس رخ داده است و نسبت به زمانی که ما مدرسه می رفتیم رفتارها عوض شده است. این تغییر نگرش در خانواده ها نیز بوجود آمده است و تفاوت نگرش در خانواده ها نسبت به دوره کودکی و نوجوانی ما کاملا مشهود است. هر چند این تغییرات مثبت وجود داشته است، اما نسبت به آنچه که باید برسیم هنوز فاصله دارد.

 

در این زمینه لازم است معلم ها به طور ویژه‌ آموزش معلمی را بیبنند و به نظرم این تربیت با آنچه که در تربیت معلم ها آموزش داده می شود، فرق دارد. در تربیت معلم ها اکنون بخش عمده ای از آموزش ها دانش‌هایی هست که معلم به دانش آموزان بایست منتقل کنند مانند ریاضی، فیزیک، شیمی و ….، درحالی که این آموزش‌ها را افراد می توانند در جاهای دیگر و در کلاس‌های دانشگاه‌های دیگر ببینند. دانشگاه تربیت معلم حتما بایست دانشگاهی باشد که اختصاصا روی مهارت‌های معلمی، به معنای مربی و تربیت‌گر بودن تمرکز کند.

 

کلاس هایی که دانش آموزان به نحوی نشسته اند که انگار دارند فیلم نگاه می کنند و دونفری که نشسته اند اگر با هم حرف بزنند مزاحم نفر دیگر می شوند، باید از بین برود. در حالی که این چیدمان می تواند به صورت دایره ای و گرد باشد، آن موقع گفتگو به وجود می آید و اگر دو نفر با هم حرف بزنند مزاحم دیگران نمی شوند.

 

در کلاس های درس، دانش آموزان را جدا جدا از هم می نشانیم و از آن ها کارهای تک نفره می خواهیم و بعد انتظار داریم که بچه ها بلد باشند که کار جمعی انجام دهند. می توانیم در چیدمان دایره‌ای بحث های مختلف را به دانش آموزان بدهیم تا گروهی مسئله را حل کنند.

 

در جامعه همه آدم ها مثل هم نیستند، ضریب هوشی، اخلاق و روابط اجتماعی افراد با هم متفاوت است و ما می توانیم با شبیه سازی کارهای گروهی در کلاس واقعیت های جامعه را در آن پیاده کنیم. وقتی افراد با توانایی های مختلف را کنار هم قرار دهیم، وقتی بتوانند توانایی های خود را به هم عرضه کنند و روی هم اثر بگذارند این افراد به توانایی خواهند رسید و توانایی جمعی شان بیشتر از توانایی فرد فردشان خواهد شد.

 

 

نویسنده این مطلب :

فرزند پرتال

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما